ﻣﯽ ﺩﺍﻧﯽ ﺁﯾﻨﻪ ﺟﺎﻥ؟
ﻣﺎ ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺍﺯ ﻣﻮﻧﺚ ﻫﺎ؛ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﻣﻮﻫﺎﯾﻤﺎﻥ
ﺑﻠﻮﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﯾﺎ ﺑﻠﻮﻃﯽ ﯾﺎ ﻗﺮﻣﺰ ِ ﺭﻭﺷﻦ ﯾﺎ ﻣﺸﮑﯽ ِ ﺷﺒﻖ ﻣﺎﻧﻨﺪ .
ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺭﯾﻤﻞ ﺑﺰﻧﯿﻢ ﻭ ﻧﺰﻧﯿﻢ ، ﭼﻮﻥ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﯼ ﺑﻪ ﮐﺮﻡ ﭘﻮﺩﺭ ﻭ ﮐﻮﻓﺖ ﻭ ﺯﻫﺮ ﻣﺎﺭ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ، ﭘﻮﺳﺖ ﺻﻮﺭﺗﻤﺎﻥ ﺟﻮﺵ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﯾﺎ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ .
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﻻﻏﺮ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﯾﺎ ﭼﺎﻕ...
اﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﻣﺎﻥ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ میﺭﺳﯿﻢ ﯾﮑﯽ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﻢ،
ﻫﻤﻪ ﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﺗﻮﯼ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺎ
ﻣﺘﺎﻧﺖ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﯽ،
ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺁﯾﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﻢ ﻭ ﻫﺰﺍﺭ ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ ِ دیگر ﺭﺍ ...
ﻫﻤﻪ ﻣﺎﻥ ﻣﺎﺳﮏ ِ ﺧﻮﺷﮕﻞ ِ ﺧﻮﺷﺒﻮﯾﯽ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ
ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ ﻫﺎ ﻭ ﻏﺼﻪ ﻫﺎ ﻭ ﻏﻢ ﻫﺎﻣﺎﻥ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺍﯾﻢ ﻭ
ﭼﻮﻥ ﯾﮏ ﻟِﯿﺪﯼ، ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﺩﺭﻭﻧﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﯿﺮﻭﻧﺶ ﺳﺮﺍﯾﺖ ﻧﻤﯽ ﺩﻫﺪ، ﺩﺭ ﺟﻨﮕﯽ ﺍﺑﺪﯼ
ﺑﺎ ﻟﻮﺍﺯﻡ ِ ﺁﺭﺍﯾﺶ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﻟﺐ ﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻗﺮﻣﺰ ﮐﻨﺪ،
ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻥ " ﯾﮏ " ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻭﺍﻗﻌﻦ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭﺷﺖ،
ﺑﺮﺍﯼ ﺑﯿﻨﻨﺪﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻭﺍﻗﻌﻦ ﺑﯿﻨﻨﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ .
ﻣﺎ ﻫﺎ، ﺁﯾﻨﻪ ﺟﺎﻥ؛ ﺍﯾﻦ ﮔﺮﻭﻩ ِ ﺧﺎﺹ ِﻣﻮﻧﺚ ﻫﺎ، ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﺁﺭﺍﻡ ﻧﻤﯽ ﮔﯿﺮﯾﻢ
ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ... و ﺍﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ِ ﻏﻢ ﺍﻧﮕﯿﺰ ِ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎﺳﺖ !

نوامبر 07 2018, 23:44 در سکوت زبان تنهایی ست
ديدگاه براي اين پست غيرفعال شده است

بازنشر توسط

طراحي و اجرا: parsehost.in
جامعه مجازي پارسه فیس يک سايت کاربر محور است.
مديريت سايت مسئوليتي در قبال مطالب ارسالي کاربران ندارد.
آیپی (IP) شما: 54.90.185.120